YENİ BİR HAYAT, MUTLU BİR HABER

bahce-buyucusu_hamilelik

Geçen yıl ilk ‘bebeğimiz’ (kendi evini kendi yapanlar ne demek istediğimi daha iyi anlayacaktır) minik evimiz Gimle‘yi  bitirdikten sonra şu an başka bir bebeğin yolda olduğu haberini çok büyük bir mutluluk ve heyecanla vermek isterim.

Hamileyim!

Ya da ‘hamileyiz‘ demek daha mı doğru olur acaba? Neyse neticede onca kiloyu alan benim.

Dizlerime kadar üçüncü trimesterin içince batmanın getirmiş olduğu ufak tefek ağrılar beni biraz zorlasa da bebeğin keyfi yerinde. Nereden mi biliyorum? Her gece karnımın içinde verdiği ‘aman sabahlar olmasın’ temalı partilerden.

Her anne adayı gibi benim de düşüncelerim bir süredir sadece bebeğimin etrafında dönüyor.

Onunla ilk eve gelişimiz, ilk seyahatimiz, ilk maceramız, kedimiz Chips ile yapacağı ilk yaramazlıklar, ilk ekinimiz, ilk hasatımız… Küçük bir köyde, sakin sessiz bir hayatın ve doğanın içinde, meşe ağaçları altında, sabahları bizi ziyarete gelen ceylanları ürkütmeden usulca pencereden izleme şansı bularak büyüyeceği için çok mutluyum.

Doğum konusunda şimdilik kendimi çok sakin hissediyorum. Çevremizdeki iyi niyetli insanlardan gelen ebeveynlik tavsiye ve uyarılarına rağmen Loïc ve ben ‘Paniğe gerek yok, yaşayıp göreceğiz,‘ düşüncesindeyiz. Bir bebek sahibi olmaya ikimiz de duygusal anlamda hazırız.

Hayır, geleceğimizi %100 garanti altına almadık ve hala inşa etmeyi planladığımız kocaman bir saman ev var. Ancak bu durum bizim için bir problem değil, tersine bebeğimiz de geleceğimizi inşa etme sürecinde yanımızda olacağı için bir mutluluk kaynağı. Birer ebeveyn ve eş olarak elimizden geleni yapacağız. Kendi güdülerimizin hayatımızın bu anlamlı ve bir o kadar inanılmaz evresinde bize rehberlik etmesine izin vereceğiz. Ne de olsa çocuk sahibi olmak çok doğal bir olay. Kadın vücudunun nelere kadir olduğuna her gün birinci elden şahit oluyorum ve yaklaşık yedi aydır karnımda büyüyen bu küçük zuzaylı ile tanışmak için can atıyorum.

Hamileliğimin ilk üç ayı biraz zor geçti. İnişli çıkışlı ruh hallerine sebep olan zıp zıp zıplayan hormonlar, bulantılar, aşırı yorgunluk… Dördüncü aya girmemle birlikte her şey o kadar normale döndü ki hamile olduğumu unuttuğun anlar oldu.

Şimdilerde ise doğuma hazırlık seanslarına katılıyorum, bol bol nefes egzersizleri yapıyorum ve bir yandan da yavaş yavaş erken doğum ihtimaline karşı ne olur ne olmaz diyerekten hastane valizi hazırlıyorum.

Karnımsa daha önce hiç görülmemiş bir hızla büyümeye devam ediyor! Vücudumun ağırlık merkezi değiştiği için yürürken öne çekiyorum resmen. Ancak neyse ki ben neredeyse hiç kilo almadım ve kısmen rahat hareket edebiliyorum. Bebeğin hareketlerini kışlık kıyafetlerin üzerinden bile görebiliyoruz artık. Loïc’i geçtim, Chips bile tepki veriyor bu kıpırdamalara.

Daha şimdiden sıcak bir aile olduğumuzu hissedebiliyorum.

NOT: Bir süredir hamilelik, Türkiye seyahati, taşınma telaşı yüzünden bloga yazı yazıp gelen epostalara, yorumlara cevap veremiyordum. Şimdi herkese tek tek dönüş yapıyorum. Umarım kusuruma bakmazsınız.

Ayrıca son üç aydır saman evimiz Gimle’de oturmuyoruz. Gene bizim köyde şirin bir taş ev kiralıyoruz. Çünkü Gimle, iki yetişkin, bir kedi ve kış ortasında doğacak bir bebek için biraz fazla küçük, fazla konforsuz. Fransa’da yeni doğum yaptıysanız, bir sosyal hizmetler çalışanı her an kapınızı çalıp bebeğin yaşam alanını kontrol etmek isteyebilir. Eğer bu alan belirli kriterlerin üzerinde değilse durum bebeğinizin bir süre elinizden alınmasına kadar gidebilir. Biz de bu tarz bir baş ağrısından kurtulmak ve biraz da her daim sıcak su ve buzdolabının keyfini çıkarmak için bir süreliğine taşınma kararı verdik. Gene de bir ayağımız Gimle’de, merak etmeyin 🙂

bahce-buyucusu_hamilelik-24-hafta

İlgili Yazılar

7 comments

  1. tebrikler tekrar! İg de paylaşımını görür görmez çok mutlu olmuştum. bu yazıyı ilk eşim gördü, birlikte mutlu olduk sizin adınıza 🙂
    Biz de hamileyiz ve artık epey yaklaştık finale…34 haftanın geçtiğine inanınamıyorum. senin de dediğin gibi sanki ilk trimester geçince birden son trimestera atlamış gibi hissediyor insan. 2. bölüm için zaten hamileliğin balayı diyorlar ki; çok doğru, insan unutuyor bil 🙂
    belki saman bir ev de biz yapmıyoruz ama ankara’nın ortasında bahçesiyle, 2 köpeğiyle, ahşap atölyesiyle aykırı bir düzen kurmaya çalışan bir ‘aile’ olarak sizi çok yakın buluyoruz kendimize… birer kış bebeğine hazırlanan anne olarak deneyimlerinizi yakından izlemeye devam etmeyi ümit ediyorum. biliyorum bir annelik bloguna dönüşmeyecek blog! dönüşmesin de zaten; bu kategori öylesine ‘piyasa’ ki! bunun aksinin mümkün olduğunu Türkan’ın blogunda göreceğime eminim 🙂
    Not: senden görüp Montessori kitabı aldım bir kaç tane, bunun için ayrıca teşekkürler 🙂
    Not 2: fransa’da sosyal hizmetler konusundaki o küçük açıklama öyle anlamlı kiiii… Ülkemizde neler yaşandığını biliyorsun… hala bir yerlerde ümidin olduğunu bilmek güzel; Türkiye için ümitli günler her gün biraz daha uzaklaşırken…
    sevgiler,
    tülay

    Cevapla
    1. Merhaba Tülay! Biz de sizi çok tebrik ediyoruz. Bebeğiniz sağsalim sağlıkla gelsin. Ne güzel denk getirmişiz değil mi kış bebeklerini? 🙂

      Ben de kafa yapılarımızın uyuştuğunu düşünüyorum. Saman ev yapmak şart değil. Herkes sizin gibi olduğu yerde keyfi, sabrı, bütçesi yettiği kadar bilinçlense ve kararlarını o bilinçle alsa zaten dünya kurtulur.

      Montessori ve çok dillilik konusunda deneyimlerimi paylaşasım var ancak burada değil. Bu blogu ben bahçe işlerim – o da 9 ay boyunca yasaklandı dr tarafından – ve saman ev konusunda Türkçe kaynak olmadığı için açmıştım – bu konuda eposta yoluyla o kadar çok soru alıyorum ve o kadar mutlu oluyorum ki! – öyle de kalacak.

      Sevgiler…

      Cevapla
  2. Ben bu haberi coook seviyorum. Simdiden Allah bir avazda kurtarsin, saglikli sihhatli kucaginiza gelsin diye de teyze duasi ediyorum.
    Uzman bir anne olarak 7/24 acigim. Sor soyleyeyim. Sen sormadikca hiiic karismam. Tebrikler. Loic seni de coook tebrik ederim baba bey :)))

    Cevapla
  3. O kadar akıcı ve sade yazmissin ki yasadiklarini hissettiklerini agzina yuregine saglik tatlim benimm …bizde dört gözle bekliyoruz celimeyii :))

    Cevapla

♥ Düşüncelerinizi duymak isterim. Aşağıdaki kutucuğa bıraktığınız yorumları dört gözle bekleyip büyük bir sevinçle okuyorum! ♥